ഗഗനമേ !
നീയമൃതം പൊഴിക്കേ
നീഹാരബിന്ദുവായ്
പരിലസിക്കേ . . .
പാനം ചെയ്യാതിരിക്കുവതെങ്ങിനെ
മല്സഖീ, പ്രാണ പ്രിയേ,
നിന്നെ ഞാന്
അവനിതന് വിരിമാറില്
കവചങ്ങളേതുമില്ലാതെ
സോല്ലാസം
കൈക്കൊള്വു ഞാന്
നീയാകും, അമൃതമഴ
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
skip to main |
skip to sidebar
Che
Che
Earnesto Che Guevara
Che
ഇതു് നിനക്കായ്
കുഞ്ഞേ, ഈ തോന്ന്യാക്ഷരങ്ങള് നിനക്കായ്
നിന് ഉദ്വേഗങ്ങള്ക്കു്
നിന് നിറപ്പകിട്ടാര്ന്ന കിനാക്കള്ക്കു്.
അംബേ, ഇതു് നിനക്കായ്
ഈ കോറലുകള് നിന് ആശങ്കകള്ക്കു്
നിന് ഭയപ്പാടുകള്ക്കു്.
ഏറ്റം പൂജ്യനാം പിതാവെ, ഇതു് നിനക്കായ്
ഈ വെളിപാടുകള് നിന് നേരിനു്, ധീരതയ്ക്കു്
പ്രിയനേ, പ്രിയതമനേ, ഇതു് നിനക്കായ്
ഈ വേഷപ്പകര്ച്ചകള് നിന് പ്രണയത്തിനു്.
എന് സോദരാ, സോദരീ
ഈ എഴുത്തു് നിന് നൊമ്പരങ്ങള്ക്കു്,
നിന് നീറ്റലുകള്ക്കു്.
ഇവിടെ നീയും ഞാനും
നമ്മുടെ സമാധാനവും കുടിയിരിക്കട്ടെ.
അസ്വസ്ഥമായ മനസുകള്ക്കിനി വിരാമം.
ശാശ്വതമായ, സങ്കടങ്ങളില്ലാത്ത ഭൂമിക്കു് ആരംഭം.
ഹേ, കൃഷിക്കാരാ, ഈ ലിഖിതങ്ങള് നിനക്കായ്
ഒരോ മണി കുരുമുളകും ഉതിര്ത്തെടുക്കുമീ നിന് ശ്രദ്ധയ്ക്കു്
വീര്യമാര്ന്ന 'ഉറുമ്പു് പൊടി' പോലും
മണ്ണിനെ വിഷലിപ്തമാക്കുമെന്നറിഞ്ഞു്
പരിപാലനത്തിനായ് ദിനവും
ചെടിക്കു് തന് സാമിപ്യം നില്കി,
ശത്രുകീടങ്ങളെ കൊന്നൊടുക്കി,
മിത്ര പ്രാണികളെ സംരക്ഷിക്കുമീ ജാഗ്രതയ്ക്കു്.
ഹേ, തൊഴിലാളീ, ഈ എഴുത്തു് നിനക്കായ്.
അടിച്ചമര്ത്തപ്പെട്ടവനെങ്കിലും
നിന് തെളിവാര്ന്ന മേധ
മുതലാളിത്തത്തിനുള്ള അന്ത്യ പ്രഹരത്തിനു്
കരുത്താവട്ടെ.
ഹേ, സ്ത്രീയേ, ഈ പെണ്ണെഴുത്തു് നിനക്കായ്.
ഏതടവും വശ്യമായ നിനക്കായ്.
എന്തിനേയും പ്രതിരോധിക്കാന് കഴിയുന്ന
നിന് ചേതനയ്ക്കു്.
ഹേ, പൌര സമൂഹമേ !
ഇവിടെ, നിങ്ങളെന്നില് അവതീര്ണ്ണരാകുമ്പോള്
ഭാഷയും, ഭാഷതന് നാനാ സങ്കേതങ്ങളും
എനിക്കു് തുണയായ്, കരുത്തായ്, ഊര്ജ്ജമായ് ഭവിക്കുന്നു.
ഇതു് നിങ്ങള്ക്കായ്, നിങ്ങള്ക്കായ് മാത്രം . . .
നിന് ഉദ്വേഗങ്ങള്ക്കു്
നിന് നിറപ്പകിട്ടാര്ന്ന കിനാക്കള്ക്കു്.
അംബേ, ഇതു് നിനക്കായ്
ഈ കോറലുകള് നിന് ആശങ്കകള്ക്കു്
നിന് ഭയപ്പാടുകള്ക്കു്.
ഏറ്റം പൂജ്യനാം പിതാവെ, ഇതു് നിനക്കായ്
ഈ വെളിപാടുകള് നിന് നേരിനു്, ധീരതയ്ക്കു്
പ്രിയനേ, പ്രിയതമനേ, ഇതു് നിനക്കായ്
ഈ വേഷപ്പകര്ച്ചകള് നിന് പ്രണയത്തിനു്.
എന് സോദരാ, സോദരീ
ഈ എഴുത്തു് നിന് നൊമ്പരങ്ങള്ക്കു്,
നിന് നീറ്റലുകള്ക്കു്.
ഇവിടെ നീയും ഞാനും
നമ്മുടെ സമാധാനവും കുടിയിരിക്കട്ടെ.
അസ്വസ്ഥമായ മനസുകള്ക്കിനി വിരാമം.
ശാശ്വതമായ, സങ്കടങ്ങളില്ലാത്ത ഭൂമിക്കു് ആരംഭം.
ഹേ, കൃഷിക്കാരാ, ഈ ലിഖിതങ്ങള് നിനക്കായ്
ഒരോ മണി കുരുമുളകും ഉതിര്ത്തെടുക്കുമീ നിന് ശ്രദ്ധയ്ക്കു്
വീര്യമാര്ന്ന 'ഉറുമ്പു് പൊടി' പോലും
മണ്ണിനെ വിഷലിപ്തമാക്കുമെന്നറിഞ്ഞു്
പരിപാലനത്തിനായ് ദിനവും
ചെടിക്കു് തന് സാമിപ്യം നില്കി,
ശത്രുകീടങ്ങളെ കൊന്നൊടുക്കി,
മിത്ര പ്രാണികളെ സംരക്ഷിക്കുമീ ജാഗ്രതയ്ക്കു്.
ഹേ, തൊഴിലാളീ, ഈ എഴുത്തു് നിനക്കായ്.
അടിച്ചമര്ത്തപ്പെട്ടവനെങ്കിലും
നിന് തെളിവാര്ന്ന മേധ
മുതലാളിത്തത്തിനുള്ള അന്ത്യ പ്രഹരത്തിനു്
കരുത്താവട്ടെ.
ഹേ, സ്ത്രീയേ, ഈ പെണ്ണെഴുത്തു് നിനക്കായ്.
ഏതടവും വശ്യമായ നിനക്കായ്.
എന്തിനേയും പ്രതിരോധിക്കാന് കഴിയുന്ന
നിന് ചേതനയ്ക്കു്.
ഹേ, പൌര സമൂഹമേ !
ഇവിടെ, നിങ്ങളെന്നില് അവതീര്ണ്ണരാകുമ്പോള്
ഭാഷയും, ഭാഷതന് നാനാ സങ്കേതങ്ങളും
എനിക്കു് തുണയായ്, കരുത്തായ്, ഊര്ജ്ജമായ് ഭവിക്കുന്നു.
ഇതു് നിങ്ങള്ക്കായ്, നിങ്ങള്ക്കായ് മാത്രം . . .
Copy Left
Material appearing in these columns are taken from the treasure of knowledge accumulated by our predecessors. Any material appearing in these columns can be copied, modified and used freely for any genuine social cause. Reproduction of the material appearing in these columns shall be subject to the condition that source shall be mentioned and the users allowed the same right as allowed by this publication. Copy right is left to the society and is hence, Copy Left.
Followers
Blog Archive
About Me
- Bhadrabhoomi
- എന്നും നിന് നൊമ്പരങ്ങള് എന് ഹൃദയത്തെ മഥിച്ചിരുന്നു. എന്നും നിന് കിനാക്കള് എന്നേയും അടിമുടി ഇളക്കി മറിച്ചിരുന്നു. എന് മുമ്പില് വന്നണയുന്ന നീ ആരുമാട്ടെ, ഏതു് ദേശം, ഭാഷ, വര്ണ്ണം, വര്ഗ്ഗം ഏതുമാട്ടെ, ശിശുക്കളോ, വൃദ്ധരോ ആരുമാട്ടെ, നിന് കണ്ണുകളിലെ തിളക്കം, നിനക്കു് മന്ത്രിക്കാനുള്ളതു് ഒന്നും ഉരിയാടാതെ തന്നെ എനിക്കു് പഠിഞ്ഞിരുന്നു. അതെ, അതു തന്നെ, നിന് നയനങ്ങളിലെ ആ തിളക്കം, ആ പ്രകാശം തന്നെയാണു്, ഈ കവിതകള്ക്കു് ആധാരം. എന്നെ സധീരയാക്കിയ എല്ലാ ഗുരുക്കന്മാര്ക്കും, എന്നെ ഞാനാക്കുന്ന എല്ലാ തത്വശാസ്ത്രങ്ങള്ക്കും, നിയമസംഹിതകള്ക്കും, എന്നെ ഇന്നും സ്വാധീനിക്കുന്ന മുഴുവന് വ്യക്തിത്വങ്ങള്ക്കും പ്രണാമം. അനുഗ്രഹിക്കൂ, അംബേ, ആശീര്വദിക്കൂ. സ്നേഹാശംസകളോടെ നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം ഭദ്ര
No comments:
Post a Comment